என்னால் புதிய பதிவுகள் எழுத முடிவதில்லை. ஆனாலும் பிளாக்கை உயிருடன் வைத்திருக்க ஆசை. ஆகவே என்னுடைய அனைத்து பதிவுகளையும் மீள் பதிவாகப் போடுகிறேன்.

சமூக சீரழிவு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி
சமூக சீரழிவு லேபிளுடன் இடுகைகளைக் காண்பிக்கிறது. அனைத்து இடுகைகளையும் காண்பி

சனி, 21 ஜனவரி, 2017

ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்ட அரசியல்

                                  Image result for ஜல்லிக்கட்டு தடை
ஜல்லிக்கட்டுப் போராட்டத்திற்கும் 1967-68 களில் நடந்த இந்திப்போராட்டத்திற்கும் ஒரு ஒற்றுமையை நான் உணருகிறேன். இது ஒரு பெரிய அரசியல் ஆதாயத்திற்காக நடத்தப்படும் ஒரு மாபெரும் சூழ்ச்சி. இதன் பின்னணியில் யார் செயல்படுகிறார்கள் என்று கண்டு பிடிக்க பெரிய ஆராய்ச்சி தேவையில்லை.

ஆளும் கட்சியைக் கவிழ்க்க நடத்தப்படும் ஒரு சதியே இது என்பதில் எனக்கு ஒரு சந்தேகமும் இல்லை. குறிப்பாக மாணவர்களைத் தூண்டிவிட்டு இத்தகைய போராட்டங்களை அரங்கேற்றுவது காலங்காலமாக நடைபெற்று வரும் யுத்தி.

போராட்டம் வலுவடைந்து காவல் துறை துப்பாக்கிச்சூடு நடத்தும் என்பது கலவரங்களைத் தூண்டி விடுபவர்களின் எதிர்பார்ப்பு. அதை வைத்து அரசியல் ஆதாயம் பெறலாம் என்பது வெளியில் சொல்லப்படாத குறிக்கோள்.  ஆனால் ஆளும் கட்சியும் அதே குட்டையில் ஊறின மட்டையல்லவா? அவர்கள் இந்த எதிர்பார்ப்புக்கு இடம் கொடுக்காமல் விளையாடுகிறார்கள்.

பொறுத்திருந்து பார்ப்போம். யார் வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்று?

திங்கள், 25 பிப்ரவரி, 2013

கும்ப மேளாவும் உயிரிழப்பும்


மனித நேயம் என்று ஒன்று இருக்கிறது என்று எங்கேயோ படித்த ஞாபகம். அதன் விஸ்வரூப அரங்கேற்றம் அலகாபாத் ரயில் நிலையத்தில் சமீபத்தில் அரங்கேறியது.

இந்திய மக்களின் (இல்லை, மாக்களின்) தேசீய கலாசாரம் என்னவென்றால் கூட்டம் கூடுவது. அரசியல் கூட்டமானாலும் சரி, ஆன்மீகக் கூட்டமானாலும் சரி, லட்சக்கணக்கில் கூடுவது . கூட்டம் கூட்டுபவர்களுக்கு கூட்டத்திற்கு ஆட்களைச் சேர்த்துவதுதான் முக்கிய நோக்கமே தவிர, இத்தை பேர் கூடிகிறார்களே, அவர்களின் பாதுகாப்பு குறித்து தேவையான ஏற்பாடுகள் செய்வோமென்ற சாதாரண பொதுப் புத்தி கூடக் கிடையாது.

விபத்துகள் நடந்து உயிர்ச்சேதம் ஆன பின்பு ஒருவருக்கொருவர் பழி சுமத்துவார்களே தவிர முன்னேற்பாடுகளை ஒருவரும் செய்ய மாட்டார்கள். கும்பமேளா சமயத்தில் லட்சக்கணக்கானவர்கள் ரயில்வே ஸ்டேஷனை நாடுவார்கள் என்பது பாமரனுக்கு கூட விளங்கும். ரயில்வேயின் உயர் அதிகாரிகள் கும்பமேளா சமயத்தில் அலகாபாத்தில் இருந்து, நடப்பவைகளை கவனித்து முன் ஜாக்கிரதை நடவடிக்கைகளை எடுத்திருக்கவேண்டும்.

இதைச் செய்யாமல் அசம்பாவிதம் நடந்த பிறகு நொண்டிச் சமாதானங்கள் சொல்வது நமது அரசு அதிகாரிகளின் வாடிக்கையாகப் போய்விட்டது.

மக்களுக்கும் சரி, ஒழுங்கு, கட்டுப்பாடு, பொறுமை என்ற குணங்கள் அடியோடு அற்றுப் போய்விட்டன. இது சமூகச் சீரழிவின் அடையாளம். இதை மாற்ற இறைவன்தான் நேரில் வரவேண்டும். அவனுக்கு ஏகப்பட்ட வேலைகள் இருப்பதால், தனக்குப் பதிலாக யமதர்மனை அனுப்புகிறான்.